Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Οχτώ Ημέρες και μια Κυριακή - A Watermelon, a Fish and a Bible

Συγγραφέας: Christy Lefteri
Πρώτη Έκδοση: 2010
Είδος: Ιστορικό Μυθιστόρημα

Καλοκαίρι 1974 – Τα Τουρκικά στρατεύματα εισβάλουν στο νησί της Κύπρου όπου ξεσπάει το απόλυτο χάος. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι σαν χαμένοι προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει, πως έγινε το κακό. Θάνατος και πανικός.


Οι κεντρικοί ήρωες, ο Αντέμ, η Κόκκη, η Μαρούλα ζουν το δράμα της εισβολής βιώνοντας παράλληλα το δικό τους προσωπικό δράμα, τις δικές τους ιστορίες. Στο Λονδίνο οι Κύπριοι μετανάστες μαθαίνουν με κομμένη την ανάσα τα γεγονότα της εισβολής και ο Ρίτσαρντ περιγράφει στον Πανίκο την δική του ιστορία από το νησί.


Το βιβλίο αυτό είναι μια ιστορία αγάπης, πόνου και μυστικών, ενώ περιγράφει με απόλυτη καθαρότητα την ομορφιά του νησιού, τη θάλασσα, τον ουρανό και τη γη της Κύπρου αλλά και την απόλυτη αγριότητα του πολέμου. Οχτώ κεφάλαια, οχτώ μέρες και ένα νησί χωρισμένο στα δυο. Υπάρχει άραγε ελπίδα;



Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Το Κέρατο της Πηνελόπης - Toutes des Pénélopes

Συγγραφέας: Lisa Klimt
Πρώτη Έκδοση: 2011
Είδος: Μυθιστόρημα

«Ω βασίλισσα Πηνελόπη…εσύ που καθόρισες τη γυναικεία μοίρα. Περιμένοντας τον Οδυσσέα μπροστά στο ατελείωτο εργόχειρό σου, έγινες ένας μύθος, ένα πρότυπο για τη γυναίκα. ……Κι ενώ κοιτάζω αυτό το τηλέφωνο που δε λέει να χτυπήσει, εσένα σκέφτομαι. Κι ενώ στον παραμικρό ήχο τρέχω προς την πόρτα, εσένα πάλι σκέφτομαι, με το πριγκιπικό φόρεμα σου φθαρμένο έπειτα από τόσα χρόνια που ξεροσταλιάζεις περιμένοντας….»

Τι έχει αλλάξει από την εποχή της Πηνελόπης, που περίμενε 20 ολόκληρα χρόνια τον Οδυσσέα να επιτρέψει; Απολύτως τίποτα, αν και σήμερα οι γυναίκες δεν φτιάχνουν πια εργόχειρα ακόμα περιμένουν υπομονετικά πάνω από τηλέφωνα για να χτυπήσει χωρίς να τολμούν να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους.

Η
Lisa Klimt στο μυθιστόρημα της αυτό περιγράφει περίτεχνα το πόσα κοινά έχουν οι σημερινοί άνθρωποι με εκείνους από την Ελληνική Μυθολογία. Μέσα από το χιούμορ και τις ευχάριστες περιγραφές του βιβλίου δημιουργείται ένα αιώνιο ερώτημα για το κατά πόσο οι γυναίκες αφήνουν την ζωή τους να κυλάει μοιρολατρικά χωρίς να παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και να ορίζουν εκείνες τη ζωή τους.